Dzisiaj, kiedy wsiadamy do Volkswagena Passata, T-Roca czy nawet malutkiego Up!-a, może się wydawać, że firma Volkswagen istniała od zawsze. Slogan, który jeszcze do niedawna był wykorzystywany w mediach („Volkswagen. Das Auto”) kojarzą niemal wszyscy, nawet osoby, które samochody znają głównie z kart książek albo kinowego ekranu. Tymczasem początki firmy sięgają nie tak bardzo odległych czasów, bo roku 1934. Cofnijmy się do tego momentu i prześledźmy, jak toczyły się losy przedsiębiorstwa.

W swoich pierwszych samochodach niemiecki koncern Volkswagen montował silnik o przeciwległych cylindrach (tzw. flat engine). Początkowo był to model B4 (w późniejszym okresie również H4), zwany przez miłośników motoryzacji „bokserem”.

Pierwsze modele samochodów nie mogły pochwalić się szczególnie imponującymi osiągami. Pojemność B4 wynosiła zaledwie jeden litr, ale już w Garbusie zaczęto ją stopniowo zwiększać, aż pod koniec „pierwszej epoki Volkswagena” osiągnęła litraż na poziomie 1,6–1,8 litra w modelu Volkswagen Typ 4. Przyjrzyjmy się nieco bliżej silnikowi typu bokser, a zwłaszcza jego odmianie 1,6 litra. Jak działał, dlaczego był tak popularny, a przede wszystkim – w których modelach występował?

Druga odsłona Transportera zadebiutowała w Europie pod koniec lat 60. XX wieku, a dokładniej w 1967 roku. W Polsce szybko został nazwany Ogórkiem, choć za granicą szerzej był znany jako Bay Window Bus albo Bread Loaf. Produkowały go trzy zakłady – zlokalizowane w Niemczech, Argentynie i Meksyku. Ile zmieniło się w nowej wersji Transportera w stosunku do pierwowzoru?

Pełna nazwa tego samochodu to Volkswagen Typ 2 Transporter T1, choć w Polsce był znacznie lepiej znany pod nazwą „bulik”. Jego historia zaczęła się zaraz po zakończeniu drugiej wojny światowej.

W 1947 roku na terenie Minden w środkowych Niemczech doszło do spotkania Bena Pona seniora – holenderskiego importera niemieckiej marki Volkswagen – z zarządcami fabryki w Wolfsburgu. Celem rozmów miała być kolejna dostawa Volkswagenów Typ 1, czyli Garbusów. Partnerzy handlowi zupełnie niespodziewanie wypracowali nową koncepcję niewielkiego samochodu dostawczo-transportowego. Pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę.

Początek lat 60. XX wieku przyniósł w Europie szereg zmian, m.in. dynamiczny rozwój NATO. Sprawne działanie organizacji wymagało inwestycji technologicznych, dlatego państwa członkowskie nawiązały współpracę w zakresie stworzenia lekkiej amfibii z napędem na cztery koła.

Oczywiście docelowo Europa Jeep miał służyć jako środek transportu dla wojska i innych służb mundurowych. Projekt ten jednak bardzo długo tkwił w powijakach, a prace postępowały w ślimaczym tempie.

Mniej więcej w tym samym czasie Niemcy opracowali swoją wersję samochodu transportowego. Bazując na modelu Volkswagen Typ 82 – czyli Kübelwagen (terenowy T1) – stworzyli VW Thing (VW T181), który znany jest także pod obiegową nazwą Kurierwagen. Z powodzeniem można przyrównać go do postaci Frankensteina z powieści Marry Shelley.

Volkswagen Typ 3 to niewielki samochód osobowy, który – przynajmniej na pierwszy rzut oka – nie wyróżnia się na tle kompaktów z przełomu lat 60. i 70. Niewielu miłośników motoryzacji zdaje sobie jednak sprawę, że ten „nudny oldtimer” to tak naprawdę pierwowzór Golfa I.

Poznaj jego historię i przekonaj się, jak długa droga prowadziła od Volkswagena Typ 3 do najnowszego Golfa VIII.

Historię Volkswagena T1 (w Polsce zwanego „Garbusem” lub „Chrabąszczem” od VW Beetle) można przyrównać do opowieści spod znaku płaszcza i szpady. Romantyzm i emocje w jednym? Czemu nie!

Oto krótka opowieść o samochodzie, który odcisnął piętno na obrazie dzisiejszej motoryzacji.

W czasach młodości naszych dziadków samochód osobowy był luksusem. Jeżeli ktoś mógł sobie pozwolić na własne cztery kółka, najczęściej kupował produkt z polskiej fabryki – taki jak Syrena czy Polonez. Szczytem marzeń była jednak niemiecka jakość oferowana przez markę Volkswagen. Oto modele samochodów, do których wzdychały poprzednie pokolenia.