Volkswagen Typ 4 – historia modelu
Volkswagen Typ 4 to tak naprawdę pierwszy Passat. Produkowany był z myślą o klientach z zasobniejszym portfelem i w latach 60. miał być flagowym modelem producenta z Wolfsburga. Czy tak się stało? Nie do końca... Sprawdź, jakie były początki pierwszego Passata i poznaj jego ciekawą historię.
Początki Volkswagena w latach 50.
Omawiając historię volkswagena Typ 4, warto przypomnieć sobie początki marki w latach 50., kiedy na rynek wszedł sławny Garbus, czyli Volkswagen Typ 1. W tamtych czasach był to jedyny samochód osobowy oferowany przez Volkswagena.
Klientom szukającym większego, pojemniejszego i praktyczniejszego auta do pracy oferowano pierwszy model VW Transportera. Dodatkowo w odpowiedzi na oczekiwania klientów w 1955 r. pojawiło się pierwsze coupé (Volkswagen Karmann Ghia – Typ 14).
Te modele to nadal było za mało, aby zaspokoić oczekiwania kierowców i zacząć liczyć się na rynku motoryzacyjnym. Miłośnicy aut osobowych aż do 1961 r. musieli czekać na pierwowzór Golfa – Volkswagena Typ 3. Auto produkowane w trzech wersjach nadwoziowych (sedan, fastback, kombi) cieszyło się taką popularnością, że do 1973 r. wyprodukowano aż 2,6 mln sztuk.
Do pełni szczęścia Volkswagenowi brakowało jedynie przestronnej i wygodnej limuzyny, która mogłaby stać się flagowym modelem w ofercie.
Volkswagen Typ 4 – debiut limuzyny w Paryżu
Prace nad najważniejszym modelem w ofercie Volkswagena trały od 1962 r. Efektem działania niemieckich inżynierów był debiut VW Typ 4 na wystawie samochodowej w Paryżu w 1968 r. (rok wcześniej linię produkcyjną Volkswagena opuścił VW Transporter T2). Limuzyna miała być najszybszym i najbardziej komfortowym autem produkowanym przez fabrykę w Wolfsburgu. Niestety, pierwsze jazdy próbne ujawniły wiele błędów konstrukcyjnych.
Limuzyna Volkswagena oferowana była w wersjach 2 i 4-drzwiowych, a od 1969 r. klienci mogli zakupić również wersję kombi. Auto, jak na tamte czasy, miało bogate wyposażenie. Nabywcy mogli zamówić wersję z szyberdachem, radioodtwarzaczem i światłami przeciwmgłowymi. Samochód posiadał również ogrzewanie tylnej szyby.
[product show="new" limit="50" slider="true" onlyAvailable="true"]
VW Typ 4 był autem bezpiecznym. Konstruktorzy wyposażyli go w nowoczesny układ hamulcowy i trzypunktowe pasy bezpieczeństwa. Przednie siedzenia mogły być wyposażone w zagłówki, a przed skutkami wypadku chroniły strefy kontrolowanego zgniotu.
Dlaczego Typ 4 nie odniósł sukcesu?
Pierwszy Passat był produkowany przy wykorzystaniu podzespołów Garbusa. Niestety rozwiązania, które zdały egzamin w mniejszej wersji, nie sprawdziły się w większym modelu.
Największą bolączką VW Typ 4 był nieodpowiedni rozkład masy. Silnik i skrzynię biegów umieszczono w tylnej części. Mocno dociążony tył sprawiał, że auto miało słabe właściwości jezdne. Na mokrej nawierzchni wykazywało dużą podsterowność i wpadało w poślizg. Najgorzej samochód zachowywał się na śniegu. Rozwiązaniem stosowanym przez wielu kierowców było dociążenie przodu poprzez przewożenie w bagażniku dodatkowego balastu.
Dobre właściwości jezdne miało zapewnić nowoczesne zawieszenie. Jednak nawet kolumny McPhersona, skośne wahacze i stabilizatory nie wpłynęły znacząco na zachowanie się pojazdu na zakrętach. Dociążony tył miał jednak swoje zalety – auto sprawnie ruszało nawet na śliskiej powierzchni na wzniesieniu.
Konstruktorzy VW Typ 4 zrezygnowali z płaszcza wodnego, przez co nie można było stworzyć skutecznego systemu ogrzewania kabiny. Rozwiązaniem tej bolączki okazała się dodatkowa nagrzewnica zasilana benzyną. Niestety umieszczono ją nad skrzynią biegów. Efekt był taki, że w przypadku awarii podgrzewacza trzeba było demontować całą przekładnię.
Volkswagen Typ 4 okazał się niewypałem. Modernizacje i próby dociążenia przodu nie poprawiły właściwości jezdnych auta. Dodatkowo wysoka cena oraz słabe osiągi sprawiły, że klienci wybierali konkurencyjne modele (Audi 80 oraz Fiat 125). Volkswagen do 1974 r. sprzedał jedynie 368 tys. modeli VW Typ 4.
